عکس از شارنیوز اين اثر هنري كلاژ شده، دستكرد دختركي سقزي است. اين اثر نمود بارز جامعه كردي است، همه چيز در جاي خويش و حتي بيشتر از آنچه كه بايد باشد. دكمههاي پيراهن را خوب بنگريد.
هويت كردها نه تنها گم نشده يا نمرده است بل پويا و محكم در جاي خويش قرار دارد... اما اين تنها تفكر و انديشيدن است –همچون سر اثر هنری- كه نوپا و در حال شكلگيري است. همه چيز با نقطهاي و نه بيش آغازيد. دلهره، آشوب و پي زيستن در انداختن، اولين نشانههاي تولد است. اما در نبود تفكر اين خصايص به بحران مي انجامند. قهيران در زبان كردي ما بين دره و شكافي عميق است. در نبود انسان كنشگر و خلاق اين شكاف، هميشه بي پلي نجاتبخش باقي خواهد ماند و هر كس و حكومت و نهادي بينالمللي كه بر آن گام نهد تا ته دره و شكاف سقوط خواهد كرد.
شكل و بافت ذهني كردها نيز دقيقا همان چيدمان كوهستانهاي سر به فلك كشيدهي كردستان است. ذهني سر به فلك كشيده با درههاي بس عميق و دردناك...
در این وبلاگ-نشریه سعی خواهد شد تا مطالبی از کردستان و ایران منتشر شوند. در بخش ادبیات جدای از انتشار اشعار جوان و نو. هر بار شعری از دیوان نالی (حافظ کردستان) به فارسی ترجمه می شود. در بخش دستکرد هم آثار تجسمی با تحلیلی کوتاه ارایه خواهد شد. در بخش سبهي(بامداد) مقالات کردی منتشر می شوند و بی شک در آینده بخش های دیگری نیز چون فیلم به نشریه افزوده خواهد شد.
تعامل، تعامل، تعامل... اندیشیدن به این واژه مهم که در تمامی جوامع و فرهنگ های خاورمیانه به گونه ای شگفت سدی محکم بر آن بستند و همگی با آن غریبیم، در حکم ستون فقرات وبلاگ-نشریه خواهد بود.
